عدهای از اصلاحطلبان به دنبال این هستند تا از استیضاح همتی پلهای برای استیضاح سیاسی پزشکیان بسازند!

محمدرضا تاجیک، فعال چپ و از تئوریسینهای جریان اصلاحات اخیراً یادداشتی را با عنوان "آنان که آیین وفاق نمیدانند، چیست" در سایت جماران منتشر کرد.
این یادداشت که در واکنش به استیضاح و برکناری همتی توسط برخی نمایندگان مجلس شورای اسلامی نوشته شده است با رویکردی انتقادی به موضوع میپردازد و سپس دولت و مجلس را همزمان متهم میکند.
تاجیک مینویسد: بهرغم طرح ابرمفهومی بهنام «وفاق»، که در فهم برخی از اهالی اقلیم قدرت و سیاست، بهمثابه تنها راه برونشد از ناوضعیت یا وضعیتِ هاویهگون کنونی فرض شده، کماکان در هر هنگام و هنگامهای شاهد نقشآفرینی موثر مردمانِ خشمگینی هستیم که چون یکی مو از غیر پیش چشم داشته باشند، گوهرِ اندیشه او را همچون یشم میپندارند، زهرِ منیتشان بر کیمیای محبت غلبه دارد و جز خود نمیبینند و برنمیتابند، چون عکسِ برخی از خودیها را از دگرِ خویش میبینند، لاجرم بر آنان نیز، شمشیر میکشند.
او سپس تصریح میکند: طرفه آنکه امروز این گروه از مردمان تلاش دارند از راهروی وفاق وارد اتاق قدرت شوند و گرد قطبیت در میان اصحاب قدرت بپراکنند و در شکاف و شیار آنان، ارباب حلقهها را تصاحب نمایند، و شگفتتر آنکه منادیان وفاق نیز، این راهرو را به فرش قرمز آراستهاند و با تاجگلی به استقبال این مردمان خافل و عاطل و باطل، و یکسره بیگانه از حال و احوال ناخوش مام وطن و اهالی آن، که در هر شرایطی، تنها در طلب حطام دنیای خویشند و در مسیر این طلب مایۀ دین و وطن را وقع نمیگذارند، رفتهاند. اما فاش میگویم، ترسم از تریاق این وفاق که میکنید، زهر آید برون و هستی مام وطن بسوزاند.
تاجیک در خاتمه نوشته است: گفتهام و باز میگویم، وفاق در نزد بسیاری از طالبان قدرت، همان اسم رمز تسخیر دولت است، و امروز، تجلی و ترجمان این اسم رمز را در حذف و طرد یاران خود تجربه میکنید، و این هنوز از نتایج سحر است.[۱]
*"انتقاد از روندهای دموکراتیزه" در حکومتهای مردمسالار جزئی از سیاست است و بیایراد. لکن حیرت و اتفاق بد از جایی آغاز میشود که عدهای به بهانه این انتقادات دچار "سکته تحلیلی" شوند و حرفهای تحیّرانگیزی بر زبان بیاورند که ماحصل آن قرار است تضعیف اجرائیات کشور، قانون و فیالجمله "حاکمیت" باشد!
عدهای از نمایندگان مجلس از عملکرد وزیر اقتصاد ناراضی بودهاند و در قبال توضیحات او نیز قانع نشدهاند. و سپس و در ادامه رأی اعتماد خود به او را بازپس گرفتهاند.
اینکه این تصمیم آنان درست بوده یا غلط مسئله دیگریست... اما همانطور که اشاره شد عدهای از اصلاحطلبان دانسته یا ندانسته به دنبال این هستند که از این فرایند دموکراتیزه و عادی در یک حکومت مردمسالار، پلهای برای استیضاح سیاسی پزشکیان بسازند که در پیامد آن نه از تاک نشان ماند نه از تاکنشان!
و از جمله این قبیل رفتارها همانست که در اظهارات تاجیک میبینیم... که منتقدان وزیر اقتصاد را افرادی بددل و آدمهای بد جلوه دهد و در ادامه نیز پزشکیان را فردی مسلوبالاراده معرفی کند که خود به دست خود کلیدواژه تسخیر قدرت دولتی را به بیت فورد نام وفاق به رقیب داده است.
باید تصریح کرد که سناریوی تاجیک اولا بیمنطق است چون پزشکیان به عنوان مبدع گفتمان وفاق طبعا قصدی برای تقدیم قدرتش نداشته است، ثانیا رئیسجمهور پزشکیان به عنوان یک فرد بیاراده و تسخیر شده شناخته نمیشود که بر اساس آن گفتمان وفاق را به فرموده دیگران مطرح کرده باشد و ثالثا دهها رفتار دیگر از سوی مجلس، قوه قضائیه و نهادهای حاکمیتی کشور وجود دارد که نشان میدهد وفاق پزشکیان به عنوان مقدمه کارآمدی؛ یک پروژه رو به پیش است و همه گرداگرد آن جمع شدهاند.
رأی اعتماد کامل مجلس به کابینه پیشنهادی پزشکیان، همکاری مجلس و قوه قضائیه در ماجرای انتصاب ظریف، اجازات رهبر معظم انقلاب برای برداشتهای دولت از صندوق ذخیره ارزی و تأکیدات مدام اعاظم اصولگرایی کشور برای همدمی با وفاق و کمک به دولت پزشکیان از جمله همین رفتارهاست.
و البته باید جوانمردی کرد و گفت که این وفاق البته چندان هم بیدستاورد نبوده است و رخدادهایی مثل افزایش معافیتهای مالی از سوی دولت، کاهش نزدیک به ۱۰ درصدی تورم، تجربه شدن کمترین تورم نقطه به نقطه طی ۵۰ ماه اخیر در بهمن گذشته و اجرا شدن کامل طرح کالابرگ از جمله همین دستاوردهاست.
در سیاست نباید با یک غوره سردی کرد و با یک مویز دچار گرمی شد!
و انتظار این بود که چپهای پا به سن گذاشتهای که این روزها به بهانه برکناری همتی؛ تحلیلهای عجیب و غریب ارائه میکنند؛ بیش از همه متوجه این ضربالمثل مهم در سیاست باشند.
قبل از تاجیک، حسین مرعشی نیز در اظهاراتی در همین رابطه گفته بود: آقای پزشکیان آدم خوش نفسی است و علاقه دارد که با وفاق، دوستی و گذشت کارها جلو برود و خیلی از حقوق خودش را هم به جناح اقلیت مقابل خودش داده، ولی پاسخش را امروز گرفته و اینها واقعیتهای سیاست است.[۲]
حسن رسولی نیز یکی دیگر از اصلاحطلبانی بود که در واکنش به استیضاح همتی دچار سکته تحلیلی شد و در سیاهنمایی از وضعیت اقتصادی کشور به این بهانه که با برکناری همتی چیزی درست نمیشود، اینطور گفته بود که امروز حتی قشر استادان دانشگاه هم جزو نیازمندان و یارانهبگیران شدهاند![۳]
تأکید میشود که مواضع و تحلیلهای ارائه شده در بالا جدای از این است که استیضاح دکتر همتی در مقطع فعلی رفتار درستی بوده است یا خیر؟!
تضعیف سران قوا و حملات به شخصیت آنان منجر به تضعیف کشور و نظام جمهوری اسلامی خواهد شد. این اتفاق، چه خواسته و چه ناخواسته، در راستای اهداف دشمنان است.

خبرفوری درباره فعالیتهای سازمان یافته اخیر علیه سران قوا و مسئولان ارشد کشور نوشت:
تحولات سیاسی کشور پس از انتخابات ریاستجمهوری و پیروزی مسعود پزشکیان در این عرصه، دستخوش تغییرات قابل توجهی شد. از همان روزهای نخستینِ انتخاب پزشکیان، جریانی در محافل سیاسی و البته در فضای مجازی با هدف تخریب چهره رئیسجمهور منتخب شکل گرفت.
این روند تا جایی پیش رفت که مقام معظم رهبری با تأکید بر اهمیت همدلی، فرمودند: «موفقیت رئیسجمهور و دولت جدید، موفقیت همگانی است»، با وجود این تأکید، تخریبها علیه پزشکیان ادامه یافت.
محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی نیز از این قاعده مستثنی نماند و همواره مورد هجمههای شدید قرار گرفت. حتی سفر مهم او به لبنان و حضور در مناطق جنوب بیروت نیز نتوانست مانع از این حملات شود، مخالفان از فرصتی برای بیت فورد تخریب قالیباف استفاده میکنند.
اکنون، نوبت به سومین عضو از سران قوا رسیده است. پس از اعلام حکم پرونده چای دبش، پروژه تخریب و هجمه علیه محسنی اژهای رئیس قوه قضائیه آغاز شده است؛ در روزهای گذشته در فضای مجازی مطالب تند و تیزی علیه رئیس دستگاه قضا منتشر میشود و عملا فضا از نقد به تخریب تغییر حالت داده است.
بدون تردید، تضعیف سران قوا و حملات به شخصیت آنان منجر به تضعیف کشور و نظام جمهوری اسلامی خواهد شد. این اتفاق، چه خواسته و چه ناخواسته، در راستای اهداف دشمنان است.
فعال شدن تضادهای کردی پس از بیانیه اوجالان در جریانهای ضدانقلاب کردی نیز بازخوردهای ملموسی داشته که قابلتحلیل در حوادث آینده است.

مرتضی سیمیاری کارشناس مقاومت درباره وضعیت گروههای کردی و تفاوت نگاه ایران و ترکیه نسبت به مسئله کردها در سرمقاله روزنامه جوان نوشت:
هفته گذشته هیئتی هفتنفره از حزب برابری و دموکراسی خلقها (DEM) که در چند ماه اخیر در ترکیه، عراق و سوریه فعالشده است، پیامی از عبدالله اوجالان، رهبر حزب کارگران کردستان ترکیه (پکک) قرائت کرد، پیامی که اوجالان در آن میگفت این گروه باید منحل شود و سلاح را کنار بگذارد.
فراخوان اوجالان دارای سه محور جدا از یکدیگر بوده که رهبرپکک در مهمترین فراز آن به مسئله رد تئوری تجزیهطلبی پرداخته و گفته است که دیگر نظریاتی که به سمت گریز از مرکز، فدرالیسم و جداییطلبی گرایش دارد تاریخمصرفش گذشته و پاسخگوی نیازهای امروز کردها نیست. البته اوجالان راهحلی را نیز روی میز قرار داده که امتداد آن به شرق سوریه میرسد؛ جایی که سروکآپو گفته است که به جای خودمختاری میتوان از الگوی «کانتونها» استفاده کرد که منظورش همان خود مدیریتی است.
پروژه کانتونها حاصل دورهای است که زمینهاش بحران قدرت مرکزی در سوریه در طول جنگ داخلی بوده و در آن زمان باعث قدرت گرفتن احزاب حامی اوجالانیزم در منطقه کردستان سوریه و اتحاد گرایشات کردی (رژاوا) گردید، هرچند اوجالان روی خود مدیریتی کردها تأکید کرده، اما تجربه نشان داد که کانتونها باعث ظهور پدیده آنارشیسم کردی در سوریه شده است.
هرقدر که در میان کردها بیانیه جدید اوجالان مبهم و سردرگم کننده بوده، در ترکیه برخی تحلیلها آن را به سود توسعه نئوسلفیگری با گرایش ترکی ارزیابی کردهاند. دولت ترکیه نیز تلاش کرد با انجام تبلیغات آن را یک دستاورد امنیتی برای خود بخواند. البته در دیاربکر، سیاسیترین شهر در منطقه کردنشین ترکیه، میت اجازه پخش بیانیه قرائتشده در این مراسم را نداده و هزاران نفری که در میدان صلاحالدین گردآمده بودند، تنها توانستند پیام را بشنوند. برخی کردها همین ماجرا را نمادی از سرنوشت احتمالی این تفاهم دانسته و معتقدند که این تسلیم، بدون هیچ دستاوردی بوده است!
اوجالان در پیام خود تأکید کرده بود که تصمیم نهایی انحلال و خلع سلاح باید در کنگرهای از سوی پکک (قندیل) گرفته شود، با وجود این تضادهای شکلگرفته میان جناحهای مختلف آن بهشدت افزایشیافته است. در یکسو جریانهای کردی نزدیک به امریکا (مارکسیستهای امریکایی) به پیام اوجالان خوشبین بوده و معتقدند که این تحول نهتنها ترکیه، بلکه کل منطقه را متأثر خواهد کرد. در آنسو حزب کارگر (TİP) که شعار «آنتونیک کردی و مبارزه با امپریالیسم» را سرلوحه خود دارد، تأکید میکند که راهحل پایدار فقط از طریق مبارزه مسلحانه حاصل میشود.
البته تسلیم شدن پکک فقط روی ترکیه اثرگذار نیست، بلکه شعاع آن دربرگیرنده دو محور دیگر نیز خواهد بود؛ یکی در نقطه کانونی شرق فرات در سوریه و دیگری در منطقه سنجار در عراق که رهبران هر دو هنوز در بیان اظهارنظر صریح درباره بیانیه اوجالان تردید دارند.
برآوردها نشان میدهد که هدف ترکیه از همکاری با اوجالان در خلع سلاح پکک کاهش تنشها و هرجومرج شکلگرفته در سوریه بوده است. در آنسو اجرای این پروژه هزینههای سنگینی روی دست اردوغان گذاشته تا جایی که باید برنامههای مختلف، چون «جاده توسعه» مسیری را که بندر فاو عراق را به ترکیه پیوند میزند و از کردستان عراق عبور میکند به تعویق اندازد. این مسئله پاشنه آشیل ترکها خواهد شد.
درباره پیام خلع سلاح اوجالان بیان چند نکته مهم ضروری است؛ اول آنکه این اولین بار نیست که اوجالان برای خلع سلاح پیام فرستاده است. در سال ۲۰۱۴ نیز خط عادیسازی پکک با دولت مرکزی آغاز و چند ماه بعد متوقف شد. این پروسه بیت فورد استعداد زیادی برای تکرار دارد، در حالی اوجالان اعلام کرد پکک و همه گروههای وابسته به آن باید سلاحشان را زمین بگذارند که مظلوم عبدی (پسر خوانده اوجالان) گفته است که مخاطب این پیام نبوده و بهنوعی به آن جواب رد داده است.
برآورد کردها بر آن است که در حال حاضر خلع سلاح هیچ آوردهای برای پکک در قندیل ندارد. سیاستهای اخیر دولت ترکیه در قبال شهرداران مناطق کردنشین باعث افزایش نارضایتیها نسبت به آنکارا شده و فرصتی برای کادرسازی به پکک داده است، طبیعتاً قندیل این فرصت را از دست نخواهد داد.
فعال شدن تضادهای کردی پس از بیانیه اوجالان در جریانهای ضدانقلاب کردی نیز بازخوردهای ملموسی داشته که قابلتحلیل در حوادث آینده است، ازجمله مطرحشدن دوباره طرح پروژه جبهه کردستان که روی جذب نیروی اجتماعی برنامهریزی کرده است. البته گروهکهای ضدانقلاب کردی در سالهای اخیر به پروکسی اتاق فرمان امریکایی و صهیونی تبدیلشده و گیرایی خود را به صورت کامل ازدستدادهاند که نمونه آن در اغتشاشات ۱۴۰۱ ملموس بود.
بررسی جریانهای مختلف کردی نشان میدهد که راهبرد ترکیه همواره تقابلی و در راستای به رسمیت نشناختن تمام تحرکات کردی است که در آینده نیز بینتیجه مانده و پروژهای شکستخورده است. در آنسو راهبرد جمهوری اسلامی ایران همواره تفکیک بین جریانات گروهکی و مسئله کردستان بهعنوان بخش هویتی ایران بوده است.
خروجی این تفاوت باعث شده است که تهران باظرافت خاص بتواند با تولید و حفظ ابزار در جهت توازنسازی گام بردارد، بدون آنکه از ابزارهای مداخله قومیتی در محیط امنیتی استفاده کرده باشد. این ابزارسازی یک بازدارندگی سازنده در لایههای قومیتی ساخته است. این بازی درخشان با توجه به تحرکات جدید امریکاییها همراه با چند تبصره جدید ادامه خواهد یافت.
یک تحلیلگر مسائل سیاسی صدور حکم بدون اغماض در پرونده چای دبش را نشانهای از پاک بودن دستمال نظام جمهوری اسلامی ایران در مبارزه با فساد معرفی کرد.

سخنگوی قوه قضاییه ۱۳ اسفندماه ۱۴۰۳ اعلام کرد که حکم پرونده اتهامی مدیران شرکتهای گروه چای دبش صادر و طبق آن متهم ردیف اول در ۶ عنوان اتهامی محکوم شد.
پرونده چای دبش یکی از پروندههای مهم مبارزه با مفاسد اقتصادی که از سال ۱۴۰۱ در دستگاه قضایی کشور تشکیل شده و پس از طی مراحل قانونی و برگزاری ۲۴ جلسه رسیدگی در دادگاه ویژه رسیدگی به جرایم اقتصادی، منجر به صدور حکم برخی از محکومان پرونده شد.
در همین رابطه عبدالله گنجی، استاد دانشگاه و تحلیلگر مسائل سیاسی در گفتوگو با میزان بیان کرد: مجازات بیت فورد دو تن از مدیران سابق بدون اغماض و همچون سایر افراد اقدامی مثبت و نشان دهنده این است که دستمال نظام برای مبارزه با فساد پاک است.
وی ادامه داد: لازم است رسانهها در مورد این پرونده با شفافیت و جزئیات بیشتری مسئله را توضیح دهند.
رئیس فدراسیون جهانی فیتنس و پرورشاندام (IFBB) در نامهای خطاب به وزیر ورزش و جوانان اعلام کرد، سرپرست فدراسیون بدنسازی و پرورشاندام کشورمان تعلیق شده است.

نامهای از طرف رافائل سانتونخا رئیس فدراسیون جهانی فیتنس و پرورش اندام به احمد دنیامالی وزیر ورزش و جوانان نوشته شده است که در آن آمده سرپرست فدراسیون بدنسازی و پرورشاندام کشورمان تعلیق شده است.
همچنین در این نامه تأکید شده است انتخابات فدراسیون بدنسازی و پرورشاندام کشورمان هر چه زودتر برگزار شود.
علاوه بر این در نامه رافائل سانتونخا اعلام شده از نظر فدراسیون جهانی فدراسیون بدنسازی ایران بدون رئیس است.
ظاهراً دلیل تعلیق جلال نادمی از سوی فدراسیون جهانی فیتنس و پرورشاندام حمایت و همکاری وی با افراد و مؤسساتی بوده است که از سوی آژانس جهانی ضد دوپینگ (وادا) تحت سایت اصلی بت فوروارد تعلیق هستند.
با این اوصاف اعزام تیم ملی پرورشاندام کشورمان به مسابقات آسیایی ۲۰۲۵ عجمان امارات در خرداد هم در هالهای از ابهام است.